«حميد شب خيز» خودش را كارگر اين كار (تلويزيون داري) مي داند و هميشه در جواب مخالفان و دشمنان مي گويد كه كارش را با دست خالي آغاز كرده و حالا هم كه به اينجا رسيده هنوز كارهاي تلويزيون اش را خودش انجام مي دهد و حتي استوديو را جارو مي زند!

او كه كارمند «ايرفرانس» بود در سال 1981 پس از آن كه در جريان مجادله اي از يك فرد مذهبي سيلي خورد، تصميم خود را براي مهاجرت به آمريكا گرفت. شب خيز در ابتداي حضور در آمريكا به رستوران داري پرداخت و به گفته خود اولين كسي است كه اقدام به ضبط برنامه در آمريكا كرده. او خوشحال است از اين كه تلويزيوني به راه انداخته كه: باب طبع خانواده هاست و «مردم تنها به خاطر صفا و صميميت جاري در تلويزيون»، مي نشينند پاي برنامه هايش و با نداري و كمبود هاي تلويزيون و برنامه ها كنار مي آيند و لذتش را مي برند!

در حقيقت همين شروع و يك جور هايي قديمي بودن اش، افتخاري براي شب خيز به حساب مي آيد؛ و اين كه با دست خالي به آمريكا آمده و ابتدا يك راديو داشته و بعد تلويزيوني چند ساعته و برنامه ها هم نه در استوديو كه در گاراژ منزلش و با يك دوربين نه چندان پيشرفته ضبط مي شده و بعد توسط خود شب خيز اديت. شب خيز البته اين كار را نه در خارج از ايران كه وقتي پيش از انقلاب در ايران بوده شروع كرده؛ با سوئيچينگ شو هاي تلويزيوني. و حالا هم خب چند شبكه دارد و به قول خودش جوانان زيادي «طرح كاد»شان را پيشش گذرانده و از او كار ياد گرفته اند. و همه اين ها سپر حميد شب خيز است در مقابل حمله هاي گاه و بي گاه رقيبان كه شب خيز از آن ها به عنوان «تازه وارد هايي كه كارشان را بلد نيستند» ياد مي كند.

چهره و اسم حميدخان تا قبل از به وجود آمدن شبكه هاي ماهواره اي كاملا ناآشنا بود؛ و تنها آن هايي كه خيلي پي گير بودند با اسم برادرش «فريد شب خيز» (آهنگساز و برنامه ساز تلويزيون رسمي ايران) آشنا بودند و همچنين برادر ديگرش «رحيم شب خيز» كه استوديو ضبط صدا دارد. اما در ميان آن همه شو هاي نوروزي هم كه از آن ور آب به اينجا مي رسيد، پيش از اين كه تصاوير تلويزيونش براي ايران پخش بشود، مردم با اسم او در برنامه هاي تلويزيوني N.I.T.V (تنها تلويزيون ماهواره اي موجود آن زمان) آشنا شدند؛ وقتي كه «ضيا آتاباي» و چند برنامه ساز ديگر به شدت به او حمله مي كردند و از او مي خواستند جلو دوربين لااقل رعايت ادب را بكند و با آن لحن زننده در مورد همكارهاي خود صحبت نكند. تصويري كه از حميد شب خيز پيش از رويت چهره اش براي مخاطبان برنامه هاي ماهواره ترسيم شد، كسي بود كه برنامه هايش به فحاشي و خط و نشان كشيدن براي ديگران مي گذرد. تصويري كه با آغاز به كار تلويزيون «ايران» (ITN) كاملا تغيير كرد. شب خيز كسي بود كه جلو دوربين مي نشست، همه چيز را - از ساختن برنامه تا حاشيه ها را- سهل مي گذراند و به قول خودش نان و ماستش را مي خورد!

شب خيز در مدت كوتاهي تبديل به شخصيتي شد مورد توجه مخاطبيني كه حوصله برنامه هاي سياسي و پُر از جنگ اعصاب شبكه هاي ديگر را نداشتند و بيشتر خوش داشتند كه بنشينند و با بي خيالي و ساده انگاري شب خيز حال كنند. اما چند وقت پيش اين سبك و سياق برايش دردسر ساز شد؛ كمپاني «كلتكس» اعلام كرده بود كه تنها شبكه هاي مورد تائيد اين كمپاني حق پخش محصولاتش را دارند. اما شب خيز كه كلاً به اين كار ها كاري ندارد، به پخش موزيك ويدئو هاي كمپاني كلتكس ادامه داده و «سوو» شد و به پرداخت نيم ميليون دلار غرامت، محكوم. پس براي به دست آوردن مبلغ غرامت، به برنامه مورد علاقه اش پرداخت و يك «تله تان» ويژه گذاشت و از هواداران شبكه اش خواست كه با كمك هاي خودشان از زمين خوردن تلويزيون او جلوگيري كنند.

اين مبلغ هنگفت در مدتي كوتاه جمع آوري شد و شب خيز جريمه را پرداخت كرد. اما ماجرا در اينجا خاتمه نيافت؛ «مهران عبدشاه» مدير شبكه IPN در برنامه اي شب خيز را كلاه بردار و شارلاتان خطاب كرد و گفت: اگر اين شبكه مشكل مالي داشته پس چه طور مي خواهد دو شبكه جديد افتتاح كند؟ و بعد ادامه داد: شب خيز با پولي كه از مردم جمع مي كند براي استفاده هاي شخصي سود مي برد و حتي نشاني منزل گويا لوكس شب خيز را در برنامه اش اعلام كرد تا مردم بروند و ببينند... حرف هاي عبدشاه فارغ از مستند بودن يا نبودنش، پُر بيراه نيست؛ چون شب خيز سالي يك بار برنامه تله تان اش را برگزار مي كند! در كنار آن، او موفق به جذب تبليغات و اسپانسر هاي زيادي شده و چند حامي مالي قدرتمند هم دارد. اما باز كيفيت برنامه هاي شبكه اش در حد نازلي باقي مانده و هيچ پيشرفتي نكرده است. البته اين ميان، مخاطبان هستند كه با همين حميد شب خيز كه سمبلي ست از شوخ و شنگي و بي خيالي، حال مي كنند و شخصيت به ظاهر مثبت و بي غل و غش او را دور از اين انگ ها مي دانند.

مشغله ديگر شب خيز برگزاري كنسرت است؛ كاري كه باز شب خيز در آن يد طولايي دارد و خودش عنوان مي كند كه وقتي در ايران دانشجو بوده در دانشگاه براي خواننده هاي مطرح آن زمان برنامه مي گذاشته و در حقيقت كارش را از آن جا و با كمترين امكانات شروع كرده! هنرمنداني كه تا به حال با «شب خيز كنسرت گذار» كار كرده اند معمولاً از نوع امكاناتي كه در اختيارشان قرار مي گيرد و وضعيت سالن و بليط فروشي، ناراضي هستند.

اما بالاخره با همه اين تفصيلات، شب خيز در اين كار (با وجود زياد شدن دست و رقيبان متعدد) هنوز باقي مانده و فعاليت مي كند كه شايد دليلش رابطه نسبتاً خوبي ست كه با هنرمندان دارد و مي تواند آن ها را مجاب به همكاري كند. هرچند كه بعد هنرمندان شاكي بشوند و اعتراض كنند كه سرشان كلاه رفته و حقشان خورده شده!

شب خيز البته با كار آوازخواندن هم بيگانه نيست و در سال هاي پيش از انقلاب، چند آهنگ اجرا كرده و در شوي معروف «ميخك نقره اي» به مخاطبان معرفي شده. چيزي كه اين ميان جلب توجه مي كند، عدم تمايل شب خيز به پخش ترانه هايش است؛ با وجود اين كه مخاطبان بار ها از او خواهش كرده اند كه آهنگي از خودش پخش كند اما شب خيز هر بار امتناع كرده؛ موضوعي كه در مورد ضيا آتاباي هم صدق مي كند و البته دليلش در آن مورد واضح است، اما اينجا نمي توان برايش هيچ دليل منطقي اي پيدا كرد. انگار شب خيز هم هنرمندي عهد شباب اش را نمي پسندد و دوست دارد فعاليت هاي دوران گذشته اش همين طور مسكوت بماند. گرچه ويدئوي حضورش در ميخك نقره اي روي اينترنت براي دانلود موجود است.

از بدو تاسيس شبكه ITN كه همراه با اوج دوران پارازيت فرستادن و قطع برنامه هاي N.I.T.V بود شب خيز همواره سعي مي كرد كه سياست هاي پخش برنامه اش را فارغ از مسايل سياسي دنبال كند تا برنامه هايش بدون دردسر پخش شود و در اين بين حتي گاهي به سانسور فيلم هاي سينمايي قديمي اي كه پخش مي كرد، پرداخت تا كمتر به دردسر بيفتد!

در اين سال ها، شايعه همكاري شب خيز با دولت جمهوري اسلامي همواره به گوش مي رسيده است. حتي يك بار چند شبكه براي اثبات اين مدعاي قديمي ، ورق كاغذي را كه گويا توسط يك مامور امنيتي فراري به دست شان رسيده بود، نشان دادند كه ادعاي كمك مالي گرفتن شب خيز از دولت ايران را تائيد مي كرد. كاغذي كه البته معلوم نبود متعلق به كدام ارگان است و چند مهر ناشناس روي اش بود و مدركي بود شايد بي اعتبار...

شب خيز مدعي است كه ايده هاي بكر در اين عرصه نخستين بار به ذهن او مي رسد و وقتي اجرايش مي كند، دوستانش (يا در حقيقت همان رقبايش) از او تقليد مي كنند و ايده هايش را مي دزدند. نمونه اش همين حضور تلويزيون اش روي ماهواره «هات برد» است كه باعث شد بعد از مدتي پاي بقيه شبكه هاي غيرسياسي هم باز شود و بازار را كساد كنند. بازار آگهي هاي شب خيز هم اما ويژگي هاي منحصر به فردي دارد؛ از شعرهاي رنگارنگي كه براي فروشگاه «دي تو دي» دبي مي سازد بگيريد تا گزارش هاي تصويري كه از فروشگاه هاي بزرگ اين شهر پخش مي كند، همگي اين ويژگي هاي منحصر به فرد را به نمايش مي گذارند. او گاه براي پوشش تصويري گزارش هاي تبليغاتي اش در فرودگاه ها از دوربين موبايلش استفاده مي كند و همين تصوير تهيه شده از طريق دوربين موبايل را در ابعادي وسيع از تلويزيون پخش مي كند و كسي هم نيست كه بگويد ما هيچ كدام از اين تصاويري كه او پخش مي كند را نمي توانيم ببينيم!! نقش موبايل شب خيز در تهيه و پخش پيام هاي بازرگاني، محدود به اين موارد نمي شود؛ گاه در وسط پخش برنامه، موبايل او زنگ مي زند و او كه از اين تماس متعجب شده است، گوشي را جواب مي دهد. چند لحظه بعد با خنده اي حيرت زده به اطلاع بينندگان مي رساند كه از اتفاق، فلان آدمي كه توليدكننده يك كالا است با او تماس گرفته و... كم كم بحث به كالايي كه اين شخص توليد مي كند كشيده مي شود و او از اسپيكر موبايل شب خيز اطلاعات بسيار كاملي را از كالاي مورد نظر به بينندگان تلويزيون ارائه مي دهد و اين طوري نصف برنامه عادي هم در قالب آگهي پر مي شود!

اما اگر فكر مي كنيد كه اين اقدامات حميدخان، اعتراض بينندگانش را در پي دارد، بدانيد كه در برداشت تان سخت در اشتباه هستيد؛ بينندگان تلويزيون هاي شب خيز، آدم هاي بسيار قانعي هستند كه از هر چيزي كه از تلويزيون اش پخش مي كند، حيرت زده مي شوند و بلافاصله با او تماس مي گيرند و از اين همه زحمتي كه او مي كشد تشكر مي كنند...

قضيه دريافت آبونمان از بينندگان تلويزيون هم خود حكايت جالبي دارد. هر سال نزديك هاي ژانويه، شب خيز پخش برنامه هاي عادي خود را قطع مي كند و از بينندگان داخل و خارج از كشور مي خواهد كه حق اشتراك خود را پرداخت كنند. سال اولي كه شب خيز تلويزيونش را تاسيس كرده بود، اين پرداخت ها آن قدر زياد بود كه به او حسابي مزه كرد و اين كار را در سال هاي بعد در ابعادي وسيع تر ادامه داد. اما امسال كه مبلغ جمع آوري شده بسيار ناچيز از آب درآمده، شب خيز طاقت از كف داد و گفت كه مي خواهد تلويزيون اش را در اروپا و آمريكا كارتي كند و از اين طريق هزينه هاي پخش را دربياورد.

شب خيز قرار است به زودي سومين شبكه اش را افتتاح كند. او روبروي دوربين مي نشيند و قهقهه مي زند. در وقت عزا لباس تيره مي پوشد و عزادار مي شود. او تلفن جواب مي دهد، بگوبخند مي كند، بي وقفه دنبال اين است كه مردم از برنامه هايش لذت ببرند. او هيچگاه غصه كمبود هاي تلويزيون اش را نمي خورد. برايش مهم نيست كه دوربين هايشان بلا استفاده شده اند و تصوير بد رنگ تحويل بيننده مي دهند. او اعتقاد دارد با همين «آبگوشت» فقيرانه مي توان زندگي كرد و خوشبخت بود!