آبان 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387

وبلاگ انبوه- انبوه ،تاریخی ترین روستای گیلان- ماسوله2
خدمات به وبلاگ نويسان
روانشناسي و مشاوره
سيستم هاي خبره
سايت جامع مديريت
وبلاگ آقا جعفرگل
سايت ديلمستان
رودخانه خروشان سفيدرود

آپلود فايل سريع
آپلود عكس سريع
بزرگترين سايت دانلود كتاب
سايت آهنگها و كدهاي جاوا
آپلود آهنگ
آپلود فايل
آپلود عكس
معرفی به جستجوگر گوگل ( Google )
راهنماي 118 قزوين
سايت بلاگفا

پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک


لينك عكس مدير وبلاگ
لينك بزرگترين درخت شاه توت ذخيره با عنوان صفحه اصلي | درج در فهرست علاقه منديها

شهرستان رودبار در مختصات جغرافيايي 36 درجه و32 دقيقه تا 37درجه و7دقيقه ازخط استوا و49 درجه و11دقيقه تا 50درجه 5دقيقه طول شرقي از نصف النهار مبداء واقع شده است .اين شهرستان با وسعت 2574 كيلومتر مربع دومين شهرستان استان گيلان به لحاظ وسعت است و از شمال به رشت ، ازجنوب به استان قزوين واز غرب به فومن واستان زنجان محدود مي شود .
شهرستان رودبار دركنار رودخانه سفيد رود ودر منطقه اي كوهستاني قرار گرفته است وآب وهواي آن تحت تاثير هواي خشك ونيمه خشك ناحيه مركزي قراردارد درمسير بادهاي دايمي دره سفيد رود قرارگرفته كه بادهاي منجيل آن معروف است . درواقع هنگام گذر از رودبار ورسيدن به رشت ، گيلان باتمام تنوع وزيبايي هايش به گونه اي موجز وفشرده ازپيش چشم مي گذرد .
اين شهرستان شامل چهار بخش مركزي ، رحمت آباد وبلوكات ، خورگام ، عمارلو . ده دهستان خورگام ، دلفك ، بلوكات ، دشتويل ، رحمت آباد ،جيرنده ، كليشم ، رستم آباد جنوبي ، رستم آباد شمالي ، كلشتر ونيز 208 آباديست كه تعداد34 تاي انها خالي از سكنه است . جمعيت آن 126315 نفر است كه از اين تعداد 69620 نفر درمناطق شهري و56695 نفردرمناطق روستايي سكونت دارند . اين ميزان جمعيت شهرستان رودبار كه نسبت به مساحت آن ازساير شهرستانهاي استان كمتراست ، اين امكان را فراهم آورده تا اقوام گوناگون دركنار يكديگر زندگي كنند واين امر منجربه تنوع مردم شناختي اين شهرستان شده است كه شامل نژادهاي مختلفي چون تالش ها،تات ها، كردها ،تركها وگيلكها مي باشد
رودبار به نامهاي مختلفي از جمله « خشكه رودبار » ، « رودبارمحمد زمان خاني »،«رودبار زيتون » « پيلده رودبار» معروف بوده است كه نام رودبار احتمالا به دليل جريان داشتن رودخانه سفيد رود در اين شهرستان پديد آمده .
رودبار ازنظر تاريخي داراي قدمتي 6هزارساله مي باشد .آثار بدست آمده در تپه مارليك حاكي از وجود تمدني كهن دراين منطقه است كه مربوط به هزاره دوم قبل ازميلاد مي باشد اقتصاد اين منطقه بعلت شرايط خاص اقليمي بر پايه كشاورزي ودامداري استوار است . مهمترين محصول آن زيتون مي باشد كه عمده ترين محصول كشاورزي شهرستان بوده وداراي فرآورده هاي بسياري چون روغن زيتون وصابون است .
گفتني است وجود مناظر بسيار زيبا در ارتفاعات پوشيده از درختان هميشه سبز زيتون ، آبهاي معدني گوارا ونيز پيشينه تاريخي وديرينگي فرهنگي منطقه كه تپه مارليك از بارزترين نشانه هاي آن است ، اين شهرستان رابه يكي از پتانسيلهاي مهم گردشگري تبديل كرده است.

فهرست جاذبه های طبیعی:

آشتفشان درفک
درخت سرو هرزویل
سوسن چلچراغ یا سوسن سفید (روستای داماش عمارلو)
چشمه لویه
چشمه آب معدنی سنگ رود
چشمه کلشتر (منجیل)
چشمه آبگرم ماست خور (منجیل)
سد منجیل با چشم انداز طبیعی و زیبای آن
چشم انداز و جاذبه های اطراف سد سفیدرود
دهکده ییلاقی بره سر
پارک جنگلی گندلدت
تالاب سیاهرود
دهکده ییلاقی – ورزشی سالانسر
چشمه آب معدنی داماش
دریاچه سد تاریک
سرو 1000 ساله

تصويري از كوه درفك

سريال تاريخي شيخ بهائي در شهرك سينمائي واقع در پشت سد سفيدرود منجيل در سال ۸۲ساخته شد .

پخش سريال «شيخ بهايي» از فردا 24 آذرماه ساعت 21  از شبكه ۲ آغاز خواهد شد و تكرار آن نيز روز بعد ساعت 13:30 خواهد بود.

سريال «شيخ بهايي» را «شهرام اسدي» بر اساس فيلم نامه‌اي از«محسن دامادي» و «حجت قاسم زاده اصل» كارگرداني كرده است و «علي نصيريان» در نقش كهنسالي شيخ بهايي و «سپنتا سمندريان» در نقش كودكي وي و مرحوم خسرو شكيبايي و فاطمه گودرزي به عنوان پدر و مادر شيخ در كنار لادن مستوفي، دانيال حكيمي، كوروش تهامي، رؤيا تيموريان، علي دهكردي، ژاله علو، سيامك اطلسي واهالي علي آباد و منجيل در آن ايفاي نقش كرده‌اند و موسيقي اين سريال را «مجيد انتظامي» ساخته است.

اسكلت يك حيوان ناشناخته در رودخانه هرزويل منجيل - همانند يك حيوان ناشناخته در جنگلهاي مازندران

طى مسير ناصرخسرو در سفر حج از مسير خرزويل- خندان شميران به ترتيبى كه ناصرخسرو مى گويد امروزه از راه خشكى ممكن نيست چون فاصله بين خندان و شميران را آب هاى پشت سد سفيدرود فرا گرفته است و آب دو رودخانه شاهرود و قزل اوزن جاى گام هاى ناصرخسرو را پوشانده است و از خندان به شميران جز با قايق نمى توان رفت.

ناصرخسرو حكيم فرزانه پارسى هنگام سفر خود از مرو به مكه در چهاردهم مردادماه سال چهارصد و پانزده شمسى برابر با نهم محرم سال ۴۳۸ هجرى قمرى به قزوين مى رسد و پس از سه روز اقامت در آن شهر روز هفدهم مردادماه برابر با دوازدهم محرم همان سال به سوى خرزويل (هرزويل) مى رود. او درباره اين ده مى نويسد: «من و برادرم و غلامكى هندو كه با ما بود وارد شديم. زادى اندك داشتيم. برادرم به ديه رفت تا چيزى از بقال بخرد، يكى گفت: «چه مى خواهى؟ بقال منم.» گفت: «هر چه باشد ما را شايد كه غريبيم و بر گذر» و چندان كه از ماكولات برشمرد، گفت: «ندارم.» «بعد از آنجا هركجا كسى از اين نوع سخن گفتى، گفتمى بقال هرزويل است.»۱ و با اين جملات طنزآميز نام اين ديه را براى هميشه تاريخ و جغرافياى ايران جاودان مى سازد. ناصرخسرو سپس به برزالخير و از آنجا به خندان مى رود و آن را چنين توصيف مى كند: «از آنجا برفتم، رودى پر آب بود آن را شاهرود مى گفتند. بركنار رود ديهى بود كه خندان مى گفتند و باج مى ستاندند از جهت امير اميران _ و او از ملوك ديلمان بود و چون آن رود از اين ديه بگذرد، به رودى ديگر پيوندند كه آن را سپيدرود گويند و چون هر دو رود به هم پيوندند به دره اى فرو رود كه سوى مشرق است از كوه گيلان و آن آب به گيلان مى گذرد و به درياى آبسكون مى رود.»

مطلب ادامه دارد ... وارد لينك شويد ...

در دل روستاي هرزويل منجيل، سروي به يادگار مانده كه به‌دليل قامت برافراشته و قدمت طولاني‌اش مورد توجه است سرو كهنسال هرزويل كه در سال 1362 توسط شوراي عالي محيط زيست به‌عنوان يك اثر طبيعي ملي ثبت شده، در نزديكي پل منجيل در دامنه‌ي كوه‌هاي شمالي جاده‌ي رشت - تهران كه سرسبزتر از درختان زيتون و زربين است، پابر جاست.
ارتفاع اين درخت حدود 30 متر و قطر تنه‌ي آن چهار متر است و مساحت محدود آن به 265 مترمربع مي‌رسد.
اين سرو زيبا كه به روايت‌هاي مختلف هزار تا سه‌هزار ساله دارد، در خاك شهرك تاريخي هرزويل ريشه دوانيده است و از شمال به روستاي هرزويل، از جنوب به واحدي مسكوني، از شرق به كوه‌هايي با پوشش سرو كوهي و از غرب به رودخانه‌ي هرزويل و باغ‌هاي زيتون محدود مي‌شود.

سرو كهنسال هرزويل كه در سفرنامه‌ي حكيم ناصر خسرو به سال 437 هجري قمري از آن ياد شده، از جمله‌ي مناظر زيبا و چشم‌اندازهاي طبيعي استان گيلان است كه در جذب گردشگر جايگاه ويژه‌يي دارد.

 ساخت سد درسال 1335 در منجیل در محل تلاقی رودخانه های قزل اوزن و شاهرود شروع و در سال 1340 خاتمه یافت و در ابتدای سال 1341 بهره برداری از آن آغاز گردید ، با شروع بهره برداری 100 هزار هکتار به زیر کشت اراضی گیلان اضافه شد و در حال حاضر 240 هزار هکتار می باشد ، ارتفاع کل سد 106 متر و ارتفاع از کف رودخانه 92 متر طول تاج 425 متر می باشد ، این سد با دارا بودن 5 واحد نیرو گاهی مجموعا" 87500 کیلو وات برق تولید می کند و هر واحد نیرو گاه جهت بکار انداختن توربین خود بمنظور تولید برق به 32 متر مکعب آب در ثانیه نیاز دارد ، حجم دریاچه سد 1.8 میلیارد مکعب بوده و مقدار آب ورودی به پشت سد سالانه 6 میلیارد متر مکعب می باشد مقدار رسوبات وارده به دریاچه 32 میلیون تن در سال می باشد که 25 درصد آن همراه با آب خروجی از دریاچه خارج می گردد، میزان گل آلودگی سیل بطور متوسط 12 گرم در لیتر و در بعضی نقاط 120 گرم در لیتر نمونه گیری شده است ، در حال حاضر بیش از نصف حجم مفید دریاچه از رسوب پر شده است .

بهره برداري از نيروگاه سد:

بهره برداري از نيروگاه سد كه شامل ٥ مولد هر يك به قدرت ٥/١٧ مگاوات و در مجموع ٥/٨٧ مگاوات بود از سال ١٣٤٣ آغاز شد. مازاد نيروي برق اين سد نيز به وسيله يك خط انتقال ٢٣٠ كيلو ولتي به تهران انتقال مي يافت. به اين ترتيب برق تهران به تدريج از كمك گرفتن از ساير شركتهاي برق خصوصي به منظور پاسخگويي به نياز مشتركان بي نياز گرديد. در فاصله سالهاي ١٣٤٦- ١٣٤٠ براي تأمين برق مورد نياز تهران علاوه بر نيروي برق توليدي سدهاي كرج (اميركبير فعلي) و سد سفيد رود از نيروي برق توليدي سد لتيان به ميزان ٢٢/٥ مگاوات، نيروگاه بخاري بعثت (فرح آباد) به ميزان ٥/٢٤٧=٥/٨٢×٣ مگاوات و مازاد نيروي سد دز نيز استفاده مي گرديد

گزارشي از عمليات رسوب زدائي از سد سفيد رود به وسيله عمليات شاس در طول يك دوره 20 ساله

هدف اصلي پروژه سفيد رود تنظيم و جريان هاي رودخانه سفيدرود براي آبياري دشت گيلان بوده است. اهداف فرعي پروژه شامل كنترل سيل و توليد انرژي برقآبي بوده است. سد سفيد رود يكي از رسوب گير ترين سدهاي جهان مي باشد. و رسوبات وارده باعث كاهش قابل ملاحظه اي از حجم مخزن مي شود، بگونه اي كه در سال 1359 حدود 40 درصد ظرفيت مخزن از رسوب نهشته شد. كه سبب نارشائي هائي در تامين آب دشت گيلان و ورود رسوبات معلق به مجاري آب نيروگاه و فرسايش دريچه هاي حلزوني و پره هاي توربين ها شده است. پس از بررسي هاي اوليه راه حل مسئله در تعيين سياست بهرهبرداري از سد و بعبارت ديگر تغيير منحني فرمان مخزن تشخص داده شد. و سرانجام طي 10 سال عمليات رسوب زدائي بين سالهاي 1359 تا 1370 افزون بر 200 ميليون متر مكعب از رسوبات نهشته شده قبلي نيز تخليه گرديد.

در سال 1340 سد سفید رود با حجم مخزن بالفعل 1.8 میلیارد متر مکعب به بهره برداری رسید. در سال 1348 حجم مخزن آن به 1میلیارد متر مکعب تقلیل یافت، یعنی حدود 800 میلیون متر مکعب از حجم مخزن توسط رسوب پر شد. مشاور طرح، عمر سد را 120 ساله اعلام کرده بود، یعنی تنها با توجه به پیش بینی ها پس از 120 سال حجم کل مخزن از رسوب انباشته شده و سد بلا استفاده می گردید.

پس از انقلاب فکر دیگری برای سفیدرود کردند، به اینصورت که آبگیری سد از اسفندماه تا مرداد ماه باشد. در این مدت حدودا 1 میلیارد متر مکعب آب می گیرد. نیم میلیارد هم آب پایه داریم که برای برنج کاری فومن کافی است. در 15 شهریور دریچه های تحت الارضی را باز می کنند و آب با فشار خارج می شود و پیشانی رسوب را می مکد و با خود به رودخانه می برد و شیارهایی بر روی رسوب ها ایجاد می کنند که براحتی قابل مشاهده است. فکر دیگری که برای سد سفیدرود شده است 12 سد انحرافی بوده که 8 عدد آن رسوب گیر و 4 عدد دیگر آن مخزنی است. که در حال حاضر 4 عدد از آنها در حال آماده سازی می باشند.

نام علمي قزل آلاي رنگين كمان Oncorhynchus mykiss مي باشد. در زبان روسي Mykiss به ماهي قزل آلاي رنگين كمان و پولادسر اطلاق مي شود. قزل آلاي رنگين كمان از خانواده Salmonids است و نام عمومي اين ماهي Rainbow Trout مي باشد.

شكل ظاهري :

اين گونه بواسطه دارابودن 100 تا 161 فلس در خطوط افقي بر روي بدن ، 8 تا 12 عدد شعاع بر روي باله مخرجي مشهور و شناخته شده است. استخواني كه در قسمت جلويي سقف دهانش است در داراي دندانهاي ميله اي شكلي مي باشد. خالهاي قرمز بر روي بدن ندارد اما خالهاي تيره رنگ كوچكي در پشت و باله هاي انتهايي وجود دارد.باله پشتي داراي 10 تا 12 شعاع است. باله سينه اي داراي 11 تا 17 شعاع مي باشد. آبششهايش داراي 16 تا 22 شيار است. نرهاي اصلاح ن‍ژاد شده پوزه اي کشيده دارند. فك پاييني شان قلاب شكل است و سقف دهانشان به رنگ سفيد مي باشد.

رنگ آميزي :

بطور كلي رنگ در آنها بسيار متنوع است. قزل جويبار تيره تر و بيشتر رنگارنگ است نسبت به روشنتري و نقره اي بودن قزل آلاي پولادسر كه در درياها و درياچه ها زندگي مي كنند. برخي از انواع دريايي و درياچه اي علامتهاي نارنجي تا قرمز در پايين فك تحتاني دارند. در پشت و بر روي بالاي پهلويشان داراي رنگ آبي فولادي متمايل به سبز ، زيتوني نقره اي يا قهوه اي هستند. پهلوها و شكم به رنگهاي نقره اي ، خاكستري ، سفيد يا زرد متمايل به سبز مي باشد. طرفين سر و پهلوها مشخصأ برنگ صورتي است. پهلوي ماهي داراي نوار پهني از رنگ صورتي تا قرمز مي باشد يا داراي خطوطي به رنگ ياس بنفش با خالهاي كوچك مشكي است.

اندازه :

آنها در محيطهاي دريايي يا درياچه ها بوزني معادل 25 كيلو و 800 گرم در طول 122 سانتيمتر مي رسند. اما در جويبارها كوچكتر هستند.

شرايط محل سكونت :

ماهي قزل آلای رنگین کمان در رودخانه يا جويبارهايي كه در آن آبگيرها و مناطق كم عمق وجود داشته باشد، يافت مي شود. برخي از آنها در درياچه ها زندگي مي كنند. مثلأ در كانادا به آنهايي كه در رودخانه ها زندگي مي كنند Kamloops و به ديگرانشان كه به دريا مي روند Steelhead مي گويند. آنها مي توانند دماي 24 درجه سانتيگراد را تحمل كنند اما براي قزل آلا محيط بسيار گرمي است. آنها دماي زير 20 درجه سانتيگراد را ترجيح مي دهند. نوع دريايي آن معمولأ بين 1 تا 4 سال در آبهاي ساحلي در مناطقي كه عمق آب ، سطحي تا متوسط است مي گذرانند و پس از آن به آبهاي شيرين باز مي گردند. برخي از آنها به جويبارها باز مي گردند و پس از گذراندن چند ماهي به دريا مراجعه مي كنند. قزل آلاي پولادسر زمستان را در دريا و در بهار جهت تخم ريزي به جويبار ها باز مي گردد.

سن و ميزان رشد :

با توجه به محل سكونت عمر متفاوتي دارند. در برخي از از درياچه ها بيش از 11 سال عمر مي كنند. اما تنها 3 تا 4 سال را در جويبارها و درياچه هاي كوچك مي گذرانند. رشد آنها با توجه به شرايط زيست محيطي به عواملي از قبيل : طول درياچه ، جويبار يا عمر درياچه ، مواد غذايي در دسترس ، بلندي از سطح دريا ، شرايط دما ، عرض جغرافيايي ، وسعت ، رقابت و تعامل با ديگر گونه ها و مانند آن بستگي دارد. بلوغ نيز با توجه به شرايط محيطي متغير است. در برخي از نرها علائم بلوغ در 9 ماهگي در آبهاي گرم جنوبي مشاهده شده است. اما بطور معمول در 3 تا 5 سالگي به سن بلوغ مي رسند.

ماهيهاي درياچه نئور نرخ رشدي معادل 7720 گرم در 3 سال و بيشتر را دارند. زيرا ميگوهاي آب شيرين غذايي عالي را براي آنها فراهم مي كنند. در درياچه تار منابع غذايي فقير مي باشد و بيشتر ماهيها از حشرات سطح آب تغذيه مي كنند لذا رشدشان ظرف 2 سال تنها 1400 تا 2300 گرم است.

تغذيه :

غذاي آنها معمولأ شامل : حشرات ، پلانگتنها ، خرچنگها ، كرمهاي آبي و خاكي ،‌ حلزونها ، زالوها ، تخم ماهيها و ديگر ماهيها مي باشند. آنها علاقه وافري به ماهي كيلكا و سگ ماهي دارند كه شايد به همين خاطر صيد با آنها مطلقأ ممنوع مي باشد. در درياچه گهر ملاحظه كردم كه حتي از خمير نان نيز روي بر نمي گردانند.